Gedicht en klein woordje uitleg 

Van sommige gedichten kan je moeilijk zeggen dat je ze hebt geschreven. Je hebt ze gekregen, je hebt ze woord voor woord zien ontstaan en je hebt je verwonderd. De vraag is van wié je ze hebt gekregen. Van de moeder die vertelde over haar liefste dode dochter? Of eiste het gedicht bestaansrecht op, zonder meer? Of was het de dochter zelf die je stuurde?
En zet je er dan toch je eigen naam onder?

 

een kleine verplaatsing

                    voor Marlien, mama van Tobias en Otto

hoe doe je dat, aan je zoon van acht tonen
waar de borst zat die hij dronk. zeg je, kijk lieverd,
hier trok de dokter een streep. of, dáág borst, fijn

dat je er was, en wuif je haar samen uit?
de zoon van acht kijkt heen en weer van de streep
naar de borst die in de leegte hangt te leven. hij zucht

en richt zijn blik als een man naar de lucht. zegt.
waarom moeten jullie er ook zonodig twee?
eentje netjes in het midden zou zoveel mooier zijn.

© Ann Van Dessel

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑