Moet dat nu, humor in gedichten over kanker?

Ja, dat moet. Wij vinden het belangrijk dat ook humor zijn weg vindt in verzen omtrent kanker. Uiteraard niet als een olifant in een porseleinwinkel. Maar met alle respect voor patiënten en hun zorgen en pijn. Uitlachhumor is niet aan de orde in poëzie, hoewel je zou kunnen stellen dat ook kankerpatiënten het recht zouden moeten hebben om uitgelachen te worden. Maar het is hier niet de plek om daarvoor te pleiten.

Humor in verzen over kanker. Ja, dat moet. Omdat het wetenschappelijk bewezen is dat humor verzachtend en helend werkt. Ik zou hier een lang essay kunnen plegen over het belang van lachen en humor in zieken- en mantelzorg. Als je mocht twijfelen aan dat belang, lees ‘A Better High‘ van Dr. Bellace, een klinisch neuropsycholoog én stand-upcomedian.

Bij humor komt dopamine vrij. Dat zorgt voor veel, o.m. stressreductie, hogere tolerantie voor pijn enz.

Humor kan zoveel meer mogelijk maken bij de interactie tussen patiënt en dokter. Tussen zorgverstrekkers en de zieke. Tussen de door kanker belaagde en zijn omgeving.

Alle respect voor cliniclowns, maar vrees niet, de Pazzi di Parole hebben niet de ambitie om n.a.v. ‘Lopen op los zand’ zich om te scholen tot poëziecliniclowns.

Daniel Billiet

Tupperware party (only for members)

De tafel kreunde onder trio tweelingdozen
klassiek, microcook, de lunchdozen
fun, de sandwich- en pastaparty, de…

Lies krabde zich in het haar. Ook Lotte
en Marloes zaten met de handen
in het haar. Ik negeerde de jeuk.

‘Krijgen jullie het ook zo warm?’
Heftig knikten we. ‘Weg ermee!’ riep
Lotte en rukte ruw aan d’r haren.

‘Mijn pruik in een tupperwarepot!’
gierde Lotte. Met grote ogen keken we
in doodse stilte naar Lottes kaalkop.

Toen gooiden Marloes en Marij en ik
onstuimig onze pruiken naar elkaar.
En lachten, lachten als nooit tevoren

tranen.

© Daniel Billiet

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑